Strategie pracy i postępowania z dzieckiem nieśmiałym cz.1

Strategie pracy i postępowania z dzieckiem nieśmiałym cz.1

 

1. Aranżowanie sytuacji przez osobę dorosłą - ma umożliwić dziecku trening wystąpień publicznych przy umiarkowanym poziomie stresu, celem odniesienia sukcesu;

a) ćwiczenia typu: gdybym był zwierzęciem to byłbym...........bo jestem.....    (3 cechy tożsame dla ucznia i dla zwierzęcia, które dziecko wybrało), w przyszłości chciałabym zostać............bo..................., zaprezentuj krótko własną osobę: powiedz jak masz na imię i czym się interesujesz, 

b) angażowanie ucznia w pomoc koleżeńską, np. włączenie w działalność Szkolnego Klubu Wolontariatu, udzielanie pomocy uczniom nieobecnym w szkole - zanoszenie zeszytów, kontakt telefoniczny

c) zaangażowanie dziecka w działania na rzecz organizacji imprez szkolnych (dyskoteka, kiermasz świąteczny, świąteczna zbiórka żywności) - przygotowanie i sprzedaż biletów, wykonanie plakatów/ogłoszeń i rozmieszczenie ich w budynku szkoły,  odczytywanie treści ogłoszenia w poszczególnych klasach- wspólnie z innymi dziećmi,

d) motywowanie dziecka do udziału w szkolnych zajęciach pozalekcyjnych(kółko plastyczne, taneczne, karate) i pozaszkolnych(np. harcerstwo, klub sportowy, szachy)- nauczyciel/rodzic ma za zadanie określić zdolności dziecka nieśmiałego i wykorzystać je do budowania w dziecku pewności siebie/poczucia własnej wartości: umiem, potrafię, mam zalety 

e) przydzielenie uczniowi nobilitującej funkcji w klasie lub poza nią, np. asystent nauczyciela, główny artysta-plastyk,

f) angażowanie w proste, codzienne czynności szkolne - zebranie sprawdzianów, rozdanie kart pracy, kontakt z sekretariatem czy biblioteką szkolną.

2. Ćwiczenia myślowe/wytrącanie z negatywnych myśli i schematów/ trening wypowiadania się- oparte są na krótkich i treściwych komunikatach osoby dorosłej, która udziela dziecku instrukcji, przywołuje do koncentracji na zadaniu, jednocześnie stanowią wsparcie dla ucznia, który czuje się zagubiony i niepewny tego co ma powiedzieć bądź zrobić, a jego myśli kierują się w kierunku  nieobiektywnie przewidzianego niepowodzenia.

Przykłady komunikatów generowanych przez osobę dorosłą do dziecka:

Koncentruj się na zadaniu,

Zbierz myśli,

Patrz na mnie, przed siebie, na kartkę,

3. Unikanie etykietowania dziecka: nieśmiały, odludek, leniwy, ze względu na fakt realnej możliwości zinternalizowania przez dziecko określeń, które nieustannie słyszy o samym sobie.

4. Ćwiczenia komunikacyjne

a) odgrywanie scenek z podziałem na role,  od patrzenia rozmówcy prosto w oczy, poprzez odgrywanie rozmowy telefonicznej, po przygotowanie się do konkursu młodych talentów,

b) uczenie dziecka, jak może przyłączyć się do zabawy, poprzez spisywanie, a następnie ćwiczenie zwrotów takich jak: co robicie, czy mogę się z Wami pobawić, znam tę grę- ja będę policjantem, mój pomysł jest taki(...),

c) ćwiczenia z uczniami umiejętności prowadzenia rozmów; pomoc w przygotowaniu krótkich wypowiedzi służących do podtrzymania rozmowy, np. Czy napisałaś już wypracowanie z polskiego? Mam z tym kłopot., ćwiczenia uczące dzieci odpowiadać na pytania tak, by można kontynuować konwersację. Na pytanie: Co słychać? dziecko nieśmiałe często odpowiada jednym słowem, np. dobrze i w tym miejscu rozmowa się kończy. Nauczyciel ma pokazać uczniowi alternatywne rozwiązanie: Dobrze, a co słychać u Ciebie? 

d) ćwiczenie typowych pozdrowień, zdań rozpoczynających i kończących rozmowę, zarówno w kontaktach z rówieśnikami, jak i z osobami dorosłymi, np. cześć, na razie, do zobaczyska, do widzenia Pani dyrektor, Dzień dobry panu.

e) zabawy w rymowanki, wymagające szybkich i spontanicznych wypowiedzi pomogą uczniom poprawić tempo wypowiedzi. 

 

Opracowanie: Beata Antoniewicz, Elżbieta Kowalska